به گزارش پایگاه اطلاع رسانی محراب، سومین سلسله نشست ستارگان محراب در سال 93 با هدف بزرگداشت و گرامیداشت مقام آیت الله شاه آبادی در مسجد سراج الملک تهران، برگزار می شود.
ائمه جماعات مساجد در طول تاریخ پرافتخار تشیع، نماد هدایت و تربیت و اخلاق بوده اند و این مهم آنگاه بیشتر رخ می نمایاند که در یک نگاه اولیه به روشنی و وضوح در می یابیم، بخش مهمی از این ائمه جماعات، عالمان و اندیشمندان و مفاخر دینی، فقهی، فلسفی، اخلاقی و سیاسی هستند.
بدین منظور مرکز رسیدگی به امور مساجد تهران ذیل راهبردهای کلان و اقدامات برنامه ای خود یکی از موضوعات راهبردی خود را "الگوسازی" قرار داده است که یکی از این اقدامات معرفی مفاخر گذشته و کنونی مساجد تهران می باشد.
در این راستا، طرح برگزاری سلسله نشست های «ستارگان محراب» با اهداف ذیل آغاز و به یاری خداوند متعال و توجهات حضرت ولی عصر(عج) ارواحنا فداه به صورت مستمر برگزار خواهد گردید.
1. شناسایی و شناساندن چهره های برجسته و مفاخر امامان محترم جماعات استان و مساجد آنها
2. معرفی و شناساندن ظرفیت های پنهان و معنون مفاخر ائمه جماعات
3. ایجاد انگیزه و ترغیب و الگوسازی برای نسل جوان و استحکام و پیوند آنان با روحانیت تشیع
4. الهام بخشی و الگو نمایی از مفاخر، برای نسل جوان از ائمه جماعات
5. قدردانی و تجلیل از زحمات و تلاش های ماندگار مفاخر ائمه جماعات
6. الگو سازی برای تجلیل از مفاخر ائمه جماعات در سطح کشور
7. جریان سازی فرهنگی و مذهبی با معرفی الگوهای عینی اخلاقی و تربیتی
بر اساس این گزارش، پیش از این مراسم بزرگداشتی برای آیت الله برهان و شیخ محمد حسین زاهد از سوی مرکز رسیدگی به امور مساجد، برگزار شده بود که مورد استقبال قرار گرفت و جلسه سوم نیز در ادامه همان سلسله بزرگداشت ها است.
عارف کامل و فقیه مبارز، آیة الله میرزا محمد علی شاه آبادی در سال 1292 قمری در اصفهان در بیت فقیه ربانی، آیة الله میرزا محمد جواد اصفهانی ( حسین آبادی) رحمة الله دیده به جهان گشود. از همان ابتدا در محضر پدر بزرگوار خود، مقدمات علوم الهی و دروس حوزه را فرا گرفت و از محضر سایر اساتید وقت و علمای اصفهان کسب فیض نمود. در سال 1304 قمری در سن 12 سالگی، زمانی که پدر ایشان توسط ناصرالدین شاه به تهران تبعید گردید، به همراه پدرو برادر دیگرشان به تهران مهاجرت فرمود و در طول اقامت 16 ساله در تهران ( تا 1320 ق) به اشتغالات علمی پرداخته و اساتید دیگری را درک نمود. ایشان در سال 1310 هجری قمری، پس از 6 سال اقامت در تهران، آنگاه که حدود 18 سال داشت به درجه ی اجتهاد نایل آمد.
ایشان استاد عرفان امام خمینی(ره) بودند که امام نحوه آشنایی با آیت الله شاه آبادی را چنین بیان می کنند «من پس از آنکه توسط یکی از منسوبین مرحوم شاه آبادی با ایشان آشنا شدم، در مدرسه فیضیه ایشان را ملاقات کردم و یک مسأله عرفانی از ایشان پرسیدم. شروع کردند به گفتن: فهمیدم اهل کار است. به دنبال ایشان آمدم و اصرار میکردم که با ایشان یک درس داشته باشم و ایشان در ابتدا قبول نمیکردند تا به گذر «عابدین» - یکی از محلات قم - رسیدیم و بالاخره ایشان که فکر میکرد من فلسفه میخواهم قبول کردند.
ولی من به ایشان گفتم که فلسفه خواندهام و عرفان میخواهم و ایشان دوباره بنا را گذاشتند بر قبول نکردن و من باز هم اصرار کردم، تا بالاخره ایشان قبول کردند و من حدود هفت سال نزد ایشان فصوص و مفتاح الغیب خواندم».
علاقه امام هم به استادش بسیار زیاد بود تا آنجا که هرگاه از ایشان نامی به میان میآورد میفرمود: روحی له الفداء، جانم فدای او باد! این مطلب در کتابهای امام (ره) بخصوص در کتابهای عرفانی ایشان کاملاً مشهود است.
با توجه به این مقامی که آیت الله شاه آبادی از آن بهره من هستند، این نشست از سلسله نشست های ستارگان محراب به بزرگداشت مقام ایشان اختصاص یافته که علاقه مندان برای شرکت در آن می توانند چهارشنبه 28 آبان ماه، بعد از نماز عصر به مسجد سراج الملک واقع در خیابان امیر کبیر بعد از چهار راه شهید مصطفی خمینی(سرچشمه) نرسیده به خیابان ملت، مراجعه نمایند.