دو شخصیت به نام «حسن» در ماجرای ساخت این مسجد نقش داشته اند.
یکی حسن بن مثله جمکرانی که در همان شب مقدس و در عالم بیداری، پیام و دستور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) را دریافت کرده و پیگیر ساخت مسجد شده است و دیگری حسن مسلم که صاحب زمینی بوده که مسجد در آن جا بنا شده.
او در آن زمین کشاورزی می کرده، اما توی زندگیش خیلی از حق ها را ناحق کرده بود و البته این زمین هم، زمین مقدسی بود که باید به دست اهلش می افتاد. فرمان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به حسن بن مثله این بود: برو به حسن مسلم که در این جا کشاورزی می کند بگو، این زمین شریفی است.
حق تعالی آن را از زمین های دیگر برگزیده و دیگر نباید در آن کشاورزی کرد. همچنین نزد سید ابوالحسن (از علمای قم) برو و به او بگو حسن مسلم را احضار کند و سود چند ساله که از زمین به دست آورده وصول کند و با آن پول در این زمین، مسجدی بنا کند.
حسن بن مثله طبق دستور، همة کارها را می کند، همراه دوستش علی منذر به محل مسجد می رود و با دیدن زنجیرها و میخ هایی که حدود مسجد را مشخص کرده بودند، قوت قلب بیشتری می گیرد تا نشانه ای برای مردم هم داشته باشد.
او و سید ابوالحسن، باز هم مورد خطاب امام (عجل الله تعالی فرجه) قرار می گیرند و به فرمان ایشان، بزی را از گلة جعفر کاشانی خریداری کرده، ذبح می کنند و گوشتش را میان فقرا تقسیم می کنند. به این ترتیب کار ساخت مسجد جمکران آغاز می شود.
از همان سه شنبه شب پر ماجرا و مقدس تا به حال تعداد زائران مسجد جمکران از رقم ۱۲ میلیون نفر در سال تجاوز کرده است. (هم اکنون بیش از ۱۵ میلیون)