امام هادی (ع) دهمین امام مظلوم شیعه از مادری باتقوا و نیک سیرت، در نیمه ذیحجه ی ٢١٢ هجری پا به جهان نهاده و چشم محبان خویش را به نور مقدس ولایت روشن نمودند. زندگی این امام مملو از فراز و نشیب های تلخ و شیرین بود اما در نهایت ایشان پیروز میدان مبارزه ی حق علیه باطل بودند و با استقامت خویش به شیعیان درس مقاومت دادند.
بعد از شهادت امام جواد (ع) به جهت کنترل امام و جلوگیری از دسترسی شیعیان به ایشان، امام هادی (ع) در خفقان شدیدی قرار داشتند و لذا ناچار به مخفی کردن اقدامات خود به جهت حفظ نفوس و اموال شیعیان مخلص خود بودند. طوری که آنها از پرسیدن نشانی امام نیز پروا داشتند. در زمان متوکل، - جائرترین و هتاک ترین خلیفه ی عباسی- کوچکترین ابراز محبتی به اهل بیت پیامبر منجر به قتل نفوس شیعیان و غارت اموال آنها می شد. شدت نفرت متوکل از اهل بیت و شیعیان تا حدی بود که استهزا اهل بیت – نعوذ بالله – از سرگرمی های او در دربارش بود...
برای مشاهده ادامه مقاله کلیک نمایید.