سیاه پوشی شیعیان در عزای آل الله، خاصه سالار شهدیان، حسین بن علی(ع)،
در دوران غیبت نیز به مثابه رسمی عام و رایج ادامه یافت و شواهد این امر در
تاریخ و ادب شیعی (به ویژه در مراثی پرسوز و گداز عاشورا) فراوان است.
5.
ابن ابی شافین(یا شافیر)، بحرانی (متوفی بعد از 1001) ادیب و منطقی برجسته
شیعی در قرن دهم است که علامه امینی از وی به عنوان "یکی از حسنات قرن
دهم" یاد کرده و صاحب انوار البدرین" نیز با وصف "اشیخ المحقق العلامة
الادیب...واحد عصره فی الفنون کلها و له فی علوم الادب الید الطولی"(1) او
را ستوده است.سید احمد عطار در جلدو دوم "رائق"(ص287) قصیده ای را
از ابن ابی شافین نقل می کند که در پاره ای از ابیات آن، ضمن اشاره به عظمت
مصائب روز عاشورا و جانگداز بودن حوادث آن، می گوید: دین حنیف اسلام از
مصائبی که در این رز بر آل الله وارد گشت جامه های بسیار سیاه و تیره، به
رنگ شب های بسیار ظلمانی و تاریک پوشید.
ناحیه شهید باهنر